Letter to Sup.Gen.Marian Fr. #169; fawleycourt Letter to Sup.Gen.Marian Fr. © fawleycourt
Aktualnie jesteś: 
fawleycourt Prasa o sprzedaży Fawley Court Letter to Sup.Gen.Marian Fr.

Letter to Sup.Gen.Marian Fr.

e-mail: savefawley@hotmail.com 

Autor: The Save Fawley Court Heritage Committee
Czwartek, 22. January 2009
Źródło: www.polishdaily.co.uk

translated from Polish

Superior General Fr.Rev.
Jan Mikołaj Rokosz MIC
Curia Generalizia dei Chierici Mariane
Via Corsica 1
Roma, Italia

The delegates from Polish social, educational, vocational and religious organizations, united in the Committee for the Defense of National Heritage at Fawley Court categorically oppose the sale of Fawley Court a uniquely Polish site...

We demand complete withdrawal from the sale and open talks with the Polish community aimed at securing the site for the use of Poles in the future for religious, social, cultural and educational purposes , in accordance with the wishes of those who participated in its original purchase and upkeep..

We consider that the Marian Fathers did not adequately inform the Polish community of the grounds on which the decision to sell Fawley Court was taken and that the Polish community was not consulted in the search for a solution, which would have avoided the need for sale.

The proposed sale of Fawley Court was first announced to a group of the faithful participating in the Pentecost celebrations of 2007. Polish émigré organizations did not participate in the negotiations at that time undertaken by Father T Kukla and the Chairman of the Polish Catholic Mission (PCM) Mr. Janusz Sikora-Sikorski.

Furthermore, these negotiations concerning the take-over of Fawley Court by PCM were broken off by the Marian Fathers did not recognize the contribution of PMK in the purchase and upkeep of Fawley Court...
The termination of these talks in no way absolves the Marian Fathers from the responsibility of seeking alternative solutions to the sale nor from the particular need to open discussions with Polish organizations which, respectful of the ongoing negotiation between the Marian Fathers and PCM, did not at that time adopt an active role.

The responsibility of searching for a means of ensuring the continuity of Fawley Court as a site serving the Polish community rests with the Marian Fathers. They should explain to the community whether they approached polish organizations and institutions and if so which ones and also what steps they took to ensure the continuity of Fawley Court as site serving the polish community.

Fr Jasinski MIC, in a statement published in the Polish Daily of 12 January 2009 declared that ‘negotiations lasted for a considerable time and really, had there been any sensible ideas from the side of the Polonia, there was time for these to be considered.’

The question arises: with whom did these negotiations take place, since the KODNF –Defense Committee- was only formed following suspension of negotiations with the PCM in March 2008.

The Committee invited the Marian fathers to initiate talks. In his reply of 08 May 2008 to Ms Kruczowska-Young, Secretary General of the Polish Association, Fr.P Naumowicz MIC writes: “……..I am always ready to meet, but certainly not about stopping the sale (of Fawley Court). We could discuss the purchase of Fawley Court by Polish organizations on a preferential basis (for example a 10 per cent discount from the market price).”

In his response dated 7 June to another invitation by the Committee, , Fr.P. Naumowicz proposes conditions for a meeting as follows:

“ ... 2. in light of the above, I request a written declaration from which it will be apparent that the Committee possesses:
a. a formally nominated leader, identified by name, vested with the power to conduct a dialogue with outside organizations;
b. a legal and fiscal entity competent to conclude an agreement;
c. an overriding institution which authorizes the actions of the Committee.
3. Further, I request that you provide in writing “descriptions of such educational and cultural projects and means by which Fawley Court might be used for these purposes, together with their title, program, and persons responsible (as earlier requested). The opportunity to familiarize [ourselves] with this is a basic condition for meetings and discussion ...”

At the Committee meeting of 17 June, the Marian Fathers were represented by
Fr. A. Gowkielewicz MIC, the parish priest at Ealing and Fr. P. Nawalaniec, trustee of the Marian Fathers Foundation who advised the gathering that they were not empowered speak at the meeting merely to observe.

Despite the negative attitude of the Marian Fathers, the Committee did all in its power to present a bid on time. The invitation to tender was not publicized in the Polish press, by either the Marian Fathers, or the estate agent.

The Committee prepared a proposal for utilizing Fawley Court as a an educational and cultural centre and retaining its religious activities

This project envisaged the creation of an Educational Centre as follows:

1. The establishment of a branch of a higher educational institute offering IT, mathematics and business-related courses in English. A letter of intent issued by the Applied IT Department of Lodz Polytechnic signifying its readiness to participate in the project was appended to the bid document;

2. The Creation of a secondary school with boarding facilities, ensuring a high academic standard to enable candidates to continue studies commenced in Poland while also enabling them to take A-level examinations.
The Committee contacted the Headmasters Conference with the aim of securing professional support and advice on schooling in Great Britain.

3. Formation of a Teachers’ Centre to train individuals to be professional teachers in Polish schools located outside Poland;

4. Creation of a Bicultural Centre.

To-day nearly all of us have had to deal with multiculturalism, particularly Polish migrants who have chosen Great Britain as their place of residence. For this reason, formative work has become essential to Polish youth and young people who have arrived in the UK in unprecedented numbers.
Since the entry of Poland into the EU, approximately 160,000 children have been born in the UK to parents of Polish nationality.

Fawley Court should become the meeting place for young Poles from all over Europe and even the rest of the world.

The Committee’s plans were approved and financial support was promised by the vice-premier of Poland Mr.G. Schetyna, by the Chairman of Wspólnota Polska , Mr.M.. Plazynski, by the Deputy Speaker of the Polish Senate, Ms.K. Bochenek and by the member of the Polish Parliament [Sejm], Ms. J. Fabisiak.also a member of the parliamentary (Sejm) committee on education
Sejm member J. Fabisiak conducted preliminary talks with the above-mentioned members if the Polish Government and Parliament (Sejm).

Written statements confirming these talks were appended to the bid.

Committee representatives warned the hierarchy of the Catholic Church in Poland of the sale of Fawley Court, and asked for advice and assistance.

Approaches were likewise made to polish religious orders regarding the possibility of their providing spiritual guidance to the proposed centre.

Marriott, the firm inviting tenders, published the closing date for bids as 12:00 on 27 June.

The Committee, complied with this schedule, and submitted a bid to lease the grounds and buildings for an annual rent of 500,000 pounds - based on expert advice - with the option to purchase following the commencement of its management term. Appended to the bid were a detailed description of the proposed utilization of the property, a business plan, and a statement concerning bank guarantee needed in the event of a successful bid.

Representatives of the Committee also visited the Father General in Rome, setting forth the arguments for withholding the sale and accepting a lease/ purchase option.

During ongoing discussions with the Marian Fathers, the Committee also proposed a collaborative approach with the Order of Marian Fathers in the execution of the project. This proposal was unambiguously rejected.

On 6 August 2008, the estate agents Marriott sent a laconic one-sentence notice advising that the Committee’s offer had been rejected, and without giving any reasons.

Following WW2, more than 150,000 Poles remained in Great Britain. As guardian of the Polish community in exile, Archbishop J. Gawlina (Field Bishop of the Polish Army during wartime) identified a major need for the education of Polish children who found themselves lining in Great Britain. He assigned the establishment of Polish educational sites for Polish children to Fr .Stanislaw Belch, a person experienced in the organization of academic chaplaincies and in the field of publishing. In 1947, Fr. Bełch brought in the Nazarethan Sisters, and helped them to establish a girls’ school at Pitsford. While in the USA during 1948, Fr Belch persuaded the provincial head of the Marian Fathers, Fr Luniewski, of the necessity to also establish a school for boys. He appealed in a letter to Fr General of the Marian Fathers in Rome, whose assent he received. Fr Belch, having personally known FrJ. Jarzebowski, a great patriot and a person of deep faith, who had extensive educational experience, gained at the pre-war school in Bielany near Warsaw, nominated him as a candidate for this undertaking.

Fr.J. Jarzebowski, accepted the nomination, set about the task of organizing the school, as a result of which a school for Polish boys was founded in Hereford. After a short time, the premises in which the school operated proved to be inadequate for the needs of its quickly growing enrolment and the search for a new site was commenced.

In the meantime, the Polish community very generously supported the efforts of the Marian Fathers. Ex-airmen Lukasinski and Paluch advised Fr Jarzebowski that Fawley CourtFawley Court was for sale following which, on 7 September 1953, it was purchased for 10,750 pounds. The buildings and grounds were in a sorry state. The USA-based branch of the Marian Fathers in England contributed a part of the purchase funds. Contributions also arrived from Poles living in the USA, from the National Catholic Welfare Conference, and from Polish organizations and individuals active in Great Britain. From 1943 onwards, on the instruction of Bishop J.Gawlina, Fr Elston-Gogolinski was responsible for the disbursement, within Great Britain, of funds made available by the Executive Committee of Catholic Bishops of North America; from this source, the Marian Fathers received £3000 and a bank loan of 6000 pounds.

In one appeal to the Polish community dated 1953 the Marian Fathers wrote:

“We have begun our work with the most meagre resources made available to us three years ago by ... Archbishop Gawlina. We have no access to any other continuous source of support either from USA or Polish Institutions.

The fate of efforts commenced by the Polish Marian Fathers is solely and exclusively dependent on the response of the Polish emigré community”.

The community responded. Everyone collected - parishes, organizations, newspapers, institutions, rosary groups – aid committees and associations of the friends of Fawley Court were set-up under the leadership of generals : B. Duch ,K. Sosnkowski,S. Maczek,J. Haller and W.Anders. Companies and individuals offered their free-time or sacrificed their holidays to build, paint, and clean adapt the buildings for their new purposes. The volunteers brought beds, desks and other essential furnishings. On 15 January 1954 the Divine Mercy College commenced its activities following which the Association of the Friends of the Polish High School of the Marian Fathers launched an appeal to its countrymen for a further £6000.
Two years after the opening of the school the Fawley Court Assistance Committee purchased an additional 20 hectares of adjacent land for £3,000, the record in the land register stipulated

That this land could only be used for the education of Polish boys.

It was on this land that the new school buildings were erected and, again, the Polish émigré community covered the entire cost of construction. Prince Radziwiłł funded the church - in whose crypt he was himself later buried. Cardinal S.Wyszynski, in a homily on the occasion of the 1968 Convention of Poles held in Fawley Court, expressed his thanks to Cardinal Karol Wojtyla for the blessing of the ground on which the cornerstone of St Anne’s church was to be laid. The Relief Committee and the Association of the Friends of Fawley Court later paid for the rebuilding of the palace following a fire, thanks to further collections and appeals.

During his time at Fawley Court, Fr Jarzebowski also established a museum of polish memorabilia and artifacts and a library. Due to the high degree of trust with which the Polish community regarded him, the museum grows impressively. The Poles entrusted Fr Jarzebowski with their most valuable memoirs, believing that they would be in safe hands. Entire book collections were added, as were portraits of Polish kings, rare maps, collections of swords and other priceless exhibits.
Polish collectors combed the world for valuable artifacts for the Fawley Court Museum and Library. Both the Museum and Library were moved to Poland where at present they are on display at the Marian Fathers centre in Lichen, Poland. Did the Émigré community that created this museum approve of the transfer to Poland?
This museum, initiated by Fr Jarzebowski, is without doubt an integral part of the Polish National Heritage of the Sovereign Émigrés.

Immediately beside the church is the grave of the founder of the Divine Mercy College, Fr Jarzebowski. It was he who, during WW2, smuggled from Wilno the treatise on Divine Mercy given to him by Fr M. Sopocko - the confessor of St Faustyna.

In 1986, the Marian Fathers closed the school during the school year. Parents were informed two weeks before the end of second term that after the Easter break classes would be discontinued. The appeal to retain the school was signed by all of the Polish émigré organizations with Bishop Sz.Wesoly at their head.
On the initiative of the parents, teachers and émigré leaders, the Divine Mercy Educational Trust was set-up with the objective of reactivating the school; Within a short time it collected the names of almost 100 candidate pupils from Polish families. The then Minister of Education, John Gunner, promised to assist. Help was also offered by the local English community, with Rt Hon Georgina Stonor and Lady Hampleden notable among supporters.

Despite these efforts, the Marian Fathers remained unmoved.

FrA. Papuzynski and FrP. Socha started to propagate the cult of Divine Mercy, which had been so dear to the heart of Fr Jarzebowski.
The school buildings were adapted to their new purposes as a Pilgrims’ Home named after John Paul II. The church in which the painting of Jesus the Merciful – famous as a fountain of special graces - is housed became the Sanctuary. Votive tablets began to appear on the walls of the chapel in thanksgiving for favors received. On one of the tablets the inscription reads, “Thanks to the Divine Mercy for having saved Fawley Court (signed) Z.O.”. Zofia Orlowska, a gifted educator, placed it there following the closure of the school. Ms Orlowska, who came from Mexico with Fr Jarzebowski, stayed in her post to the end. A columbarium was erected beside the church.

Fawley Court presently serves Polish organizations, the Scouts, Saturday schools (language/ culture/ history/ geography), parishes and prayer groups. Members of the Polish community rent the premises for family occasions, banquets and dances. Retreats for the clergy are conducted there as well as courses furthering religious knowledge. Feast days organized in the Polish tradition include Christmas and Easter ceremonies.

The Marian Fathers undertook the decision to sell Fawley Court for the sum of twenty-two million pounds, regarding themselves as the sole rightful owners of the property. However, Fawley Court was purchased, restored and developed entirely by the efforts of the Polish community, by Polish organizations and their English speaking friends, not only in Britain but in North America, and by English and American organizations and institutions which by their support intended to express their gratitude to the Polish nation for its heroic stance during the Second World War.

The fact that the Marian Fathers took a mortgage with Fawley Court as collateral does not conflict with the above, since it was the Polish émigré community which repaid the funds, as well as restoring, expanding and maintaining Fawley Court through repeated appeals and through multiple, imaginative fund-raising efforts.

In proposing the lease/ purchase option as outlined above, the Committee sought an amicable solution to the matter of ownership and use of the property. Nevertheless, we consider that the contribution of the Poles entitles the Polish community to be the rightful owner of Fawley Court. The community entrusted Fawley Court (which was to serve the younger generation of Poles) to the Marian Fathers to act solely as custodians. It is for this reason that in the deeds of the property, there is a condition that the land can be used only for the purposes of educating Polish boys. In the event that the Marian Fathers find themselves incapable of continuing with its operation, they should transfer it to the Polish Catholic Mission, or to another religious order with the approval of the Polish Episcopate, or even to another organization prepared to commit to ensure that Fawley Court is able to fulfill its original aims as envisaged by those whose offerings and efforts permitted it to function for 55 years.

In no way do we deny the great effort expended by the Marian Fathers in the course of the existence of Fawley Court. We appreciate these efforts and thank them. The Marian Fathers motto is “For Christ and The Church”, but service to Christ is service to mankind. The large numbers of Polish migrants, today especially, need spiritual leadership, and a place of which they can be proud and in which they could feel as if the were on Polish soil. Fawley Court satisfies these conditions. Rather than mere emotion, the awareness of this need awakens a strong response in the Polish community. This is not emotion but a search for the truth and the stance of the Marian Fathers may be interpreted as one of disrespect and disregard for the community.

Polish community found out about the sale from the British press.

It is thanks to our Sovereign Émigrés that Poland’s over 1000year culture found it way to the West remained there and found a worthy place here. We believe that the new migrants will broaden and deepen this contribution. For this reason, this heritage should not be sold or dispersed nor should museums and libraries be transported to various place not know by all.

For this reason we turn to you the reverend Father General of the Marian Fathers, to ask for your leadership in the matter of Fawley Court to ensure that it remains a place serving Polish Culture the transmission of The Polish National Heritage to this and future generations of Poles.

In Christo.

Dr.Bożena Laskiewicz ,Hon.Chair
Andrzej Zakrzewski, Hon. Secratary General
Julitta Nazdrowicz-Woodley, Hon. vice-Chair
The Save Fawley Court Heritage Committee.

Delegaci Polskich Organizacji społecznych, kulturalno oświatowych, młodzieżowych , zawodowych i religijnych, zjednoczeni w Komitecie Obrony Dziedzictwa Narodowego Fawley Court kategorycznie sprzeciwiają się sprzedaży polskiego ośrodka, jakim jest Fawley Court. Domagamy się wycofania z zobowiązań sprzedaży. Podjęcia rozmów ze społeczeństwem polskim. Znalezienia takich rozwiązań, które zapewniłyby korzystanie Fawley Court dla celów duszpasterskich oraz społeczno-kulturalno-oświatowych, służącym Polakom, zgodnie z wolą tych, którzy przyczynili się do nabycia i utrzymania tejże placówki.

Komitet Obrony Dziedzictwa Narodowego Fawley Court
c/o Macierz Szkolna
240 King Street,London W6 ORF
savefawley@hotmail.com  Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

List otwarty w sprawie Fawley Court

Przełożony Generalny
Ks. Jan Mikołaj Rokosz MIC
Curia Generalizia dei Chierici Mariane
Via Corsica 1
Roma, Italia

Wielebny Ojcze Generale,

Uważamy, że Zgromadzenie Ojców Marianów nie poinformowało polskiej wspólnoty o przyczynach podjęcia decyzji sprzedaży Fawley Court i nie zwróciło się o pomoc do Polaków by znaleźć rozwiązanie, które zapobiegłoby takiej konieczności.
Wiadomość o decyzji sprzedaży Fawley Court została ogłoszona grupie wiernych, uczestniczących w święcie Zesłania Ducha Świętego w 2007 roku. W podjętych rozmowach przez rektora Polskiej Misji Katolickiej ks. Prałata Tadeusza Kukli oraz prezesa PMK Janusza Sikory-Sikorskiego, nie uczestniczyli przedstawiciele polskich organizacji emigracyjnych.
Rozmowy dotyczące przejęcia Fawley Court przez PMK, zostały zerwane przez o.o. Marianów z powodu nie uznania wkładu jaki wniosła Polska Misja Katolicka w nabycie i utrzymanie Fawley Court.

Fakt zerwania tych rozmów nie usprawiedliwia o.o. Marianów z braku dalszego poszukiwania innych rozwiązań, a w szczególności nawiązania rozmów z polskimi organizacjami, które nie chcąc ingerować pomiędzy oo. Marianami i Misją, nie występowały wcześniej z inicjatywą.
To na o.o. Marianach spoczywa obowiązek szukania sposobu zapewnienia trwałości Fawley Court jako ośrodka służącego Polakom. Księża Marianie powinni wytłumaczyć się przed społeczeństwem: czy i które organizacje i instytucje polskie poprosili o pomoc. Jakie kroki podjęli aby zapewnić by Fawley Court służyło polskiemu społeczeństwo.
Ojciec Wojciech Jasiński MIC w swoim wystąpieniu, zamieszczonym w Dzienniku Polskim w dniu 12 stycznia 2009 roku, stwierdził iż „negocjacje trwały długo i tak naprawdę, gdyby faktycznie były sensowne pomysły ze strony Polonii, to był czas by się im przyjrzeć.”
Powstaje pytanie – z kim i jak długo trwały negocjacje, o których mówi ojciec Wojciech Jasiński MIC, gdyż Komitet Obrony Dziedzictwa Narodowego Fawley Court, zawiązał się po zerwaniu rozmów z PMK , w marcu 2008 roku.
Komitet zaprosił Ojców Marianów do podjęcia rozmów. W odpowiedzi z dnia 8 maja 2008 roku skierowanej do Sekretarza Generalnego Zjednoczenia Polskiego- Pani Marii Kruczkowskiej-Young, Prowincjał Marianów Ks. Paweł Naumowicz MIC miedzy innymi pisze:
„,...Wciąż jestem gotowy do spotkania, ale z pewnością nie o powstrzymaniu sprzedaży. Możemy rozmawiać o ewentualności kupna Fawley Court przez organizacje polonijne na zasadach preferencyjnych (np. 10 procent zniżki od ceny rynkowej).”

Na ponowne zaproszenie Komitetu, Ks. Prowincjał w odpowiedzi z dnia 7 czerwca podaje miedzy innymi warunki spotkania:
„...2. Wobec powyższego uprzejmie proszę o pisemną deklarację, z której będzie jasno wynikało, że zawiązany Komitet posiada:
a. wymienionego z imienia i nazwiska przewodniczącego, który został przez Komitet uprawomocniony do dialogu z instytucjami z zewnątrz,
b. osobowość prawną i finansową zdolną do zawierania umów,
c. instytucję nadrzędną, która zezwoliła na działalność Komitetu.
3.Proszę, aby na piśmie przedstawili nam Państwo Wasze „projekty edukacyjno-kulturalne oraz możliwości i warunki wykorzystania Fawley Court na te cele”, wraz z tytułem, programem, osobą prawną odpowiedzialną prawnie i finansowo za realizacje projektu itd.(prosiłem już o to w poprzednim liście). Możliwość zapoznania się z tym jest podstawowym warunkiem ewentualnego spotkania i dyskusji..”
Na zebranie Komitetu, w dniu 17 czerwca, ojców Marianów reprezentowali ks. Andrzej Gowkielewicz MIC i obecny proboszcz parafii na Ealingu, ks. Paweł Nawalaniec MIC - powiernik fundacji księży Marianów- którzy poinformowali zebranych, że nie są upoważnieni do zabierania głosu w dyskusji - jedynie mogą być biernymi słuchaczami.
Pomimo tak nieprzychylnego nastawienia o.o. Marianów, Komitet zrobił wszystko aby zdążyć złożyć ofertę i wziąć udział w przetargu . Przetarg nie został ogłoszony w polskiej prasie ani przez o.o. Marianów ani przez agencję nieruchomości.
Komitet opracował plan zagospodarowania Fawley Court, jako placówki edukacyjno-kulturalnej wraz z ciągłością prowadzenia działalności duszpasterskiej.
Projekt przewidywał stworzenie Centrum Edukacyjnego
1. Zorganizowanie filii wyższej uczelni o profilu informatycznym, matematycznym i finansowym, z językiem wykładowym angielskim. List intencyjny Katedry Informatyki Stosowanej przy Politechnice Łódzkiej o gotowości przystąpienia do projektu został załączony do złożonej oo. Marianom oferty.
WUKSW Warszawski Uniwersytet im. Kardynała Wyszyńskiego również był zainteresowany otworzeniem filii w FC.
2. Utworzenie szkoły średniej z internatem, zapewniającej wysoki poziom edukacyjny, umożliwiający uczniom kontynuacje rozpoczętej nauki w Polsce a jednocześnie doprowadzający do uznawanych egzaminów maturalnych w Wielkiej Brytanii.
Komitet nawiązał kontakt ze Stowarzyszeniem Headmasters Conference,
celem uzyskania profesjonalnej ekspertyzy i doradztwa w sprawach dotyczących szkolnictwa w Wielkiej Brytanii.
3.Utworzenie centrum metodycznego, wspierającego przygotowanie do zawodu nauczyciela w szkołach polskich znajdujących się poza granicami Polski.
4. Stworzenie centrum dwukulturowości.
Dziś już niemal wszyscy jesteśmy naznaczeni dwu lub wielokulturowością, szczególnie Polacy poza krajem, których miejscem zamieszkania w ostatnich latach jest Wielka Brytania. Dlatego ważna jest praca formacyjna, potrzebna polskiej młodzieży i młodym Polakom, którzy przybyli na wyspę w liczbie dotąd niespotykanej.

Na Wyspach Brytyjskich, od momentu wejścia Polski do Unii Europejskiej urodziło się 160.000 dzieci, których rodzice mają polskie obywatelstwo.
Fawley Court powinno stać się miejscem spotkań młodych Polaków z Europy a nawet z całego świata.
Projekty Komitetu uzyskały aprobatę i przyrzeczenie wsparcia finansowego przez wicepremiera Grzegorza Schetynę, prezesa stowarzyszenia Wspólnota Polska – Macieja Płażyńskiego, w-ce marszałka Senatu – Krystynę Bochenek oraz obecną na zebraniu Komitetu, posła na sejm RP Joannę Fabisiak – członka komisji Edukacji w sejmie RP.
Poseł Joanna Fabisiak przeprowadziła wstępne rozmowy z powyżej wymienionymi członkami Polskiego Rządu i Sejmu.
Pisemne oświadczenia potwierdzające przeprowadzone rozmowy zostały dołączone do oferty.
Przedstawiciele Komitetu poinformowali o zagrożeniu sprzedaży Fawley Court Hierarchię Kościoła Rzymsko Katolickiego w Polsce prosząc o radę i pomoc.
Przeprowadzone zostały również rozmowy z polskimi zgromadzeniami zakonnymi o możliwościach objęcia ośrodka opieką duszpasterską.
Firma Mariott, która ogłosiła przetarg, podała ostateczną datę do składania ofert na dzień 27 czerwca do godziny 12.
Komitet dostosował się do tego terminu i złożył ofertę dzierżawy gruntu i budynków, w wysokości 500.000 GBP rocznie - wycenioną przez ekspertów - z opcją wykupu po rozpoczęciu przedstawionej w ofercie działalności. Do oferty został dołączony szczegółowy opis proponowanej działalności, business plan oraz oświadczenie o gwarancjach bankowych w wypadku przyjęcia oferty.
Przedstawiciele Komitetu również trzykrotnie odwiedzili Ojca Generała w Rzymie, próbując przekonać Go do zmiany decyzji o sprzedaży i zaakceptowanie dzierżawy.
Podczas rozmów z o.o. Marianami Komitet zaproponował również współpracę w powyższych projektach. Propozycja jednoznacznie została odrzucona.
6 sierpnia 2008 roku firma Mariott przysłała lakoniczne zawiadomienie, jednozdaniowe, że oferta Komitetu została odrzucona. Bez podania powodów.

Po wojnie na terenie Wielkiej Brytanii pozostało 150.000 Polaków. Opiekun Polskiego Wychodźstwa, (w czasie wojny Biskup Polowy Wojska Polskiego) Arcybiskup Józef Gawlina, dostrzegając wielką potrzebę edukacji polskich dzieci, które znalazły się na terenie Wielkiej Brytanii, zlecił księdzu Stanisławowi Bełchowi, doświadczonemu w organizacji duszpasterstwa akademickiego i działalności wydawniczej, powołanie placówek edukacyjnych dla polskich dzieci. Ksiądz Stanisław Bełch w 1947 sprowadził Siostry Nazaretanki i pomógł w organizacji szkoły dla dziewcząt w Pitsford .Będąc w Ameryce w1948 ks.Stanisław Bełch przekonał prowincjała ojców Marianów ks. Józefa Łuniewskiego o potrzebie powołania szkoły dla chłopców . Ks.Bełch zwrócił się listownie z prośbą do Generała oo.Marianów w Rzymie i dostał zgodę. Ksiądz S. Bełch znał osobiście z czasów przedwojennych o. Józefa Jarzębowskiego, Marianina, z doświadczeniem nauczycielskim nabytym w przedwojennej szkole Marianów na Bielanach w Warszawie, wielkiego patriotę i głęboko wierzącego kapłana i zaproponował jego kandydaturę.
Ojciec Józef Jarzębowski propozycję przyjął i podjął się zorganizowania szkoły. Powstaje szkoła dla chłopców w Hereford.
Wkrótce budynki stają się za ciasne dla szybko rozwijającej się szkoły. Trzeba było poszukać nowej siedziby.
Polska społeczność bardzo szczodrze wspiera podjęte wysiłki o.o. Marianów.
Lotnicy Eugeniusz Łukasiński i Czesław Paluch informują ojca Józefa Jarzębowskiego, iż majątek w Fawley Court jest na sprzedaż. 7 października 1953 r. Fawley Court zostaje zakupiony za sumę £ 10 750 Budynki i park był w opłakanym stanie. Pieniądze na zakup częściowo wyłożyła prowincja amerykańska, do której należeli Marianie pracujący w Anglii, Polonia amerykańska, National Catholic Welfare Conference, polskie organizacje działające w Wielkiej Brytanii i indywidualne osoby. Od 1943 r., z polecenia bp. Józefa Gawliny, ks.Rafał Elston-Gogoliński był odpowiedzialny za dystrybucję na terenie Wielkiej Brytanii środków materialnych,które pochodziły od Egzekutywy Komitetu Katolickich Biskupów Ameryki Północnej (NCWC) Marianie uzyskują kredyt bankowy w wysokości £6 000.
W jednym z apeli z 1953r. do Polaków Księża Marianie między innymi piszą :
„ Pracę rozpoczęliśmy z najskromniejszymi środkami jakie dostarczył nam przed trzema laty Opiekun Polskiego Wychodźstwa, J.E.Arcybiskup Józef Gawlina. Nie korzystamy z żadnej stałej pomocy jakiejkolwiek Instytucji Amerykańskiej czy Polskiej.
Los Polskich Zakładów Mariańskich jest jedynie i wyłącznie uzależniony od stanowiska polskiej emigracji.”

Odpowiedziała emigracja polska. Zbierali wszyscy - parafie, organizacje, gazety, instytucje, koła różańcowe, tworzyły się komitety pomocy i towarzystwa przyjaciół Fawley Court pod przewodnictwem generałów Bolesława Ducha, Kazimierza Sosnkowskiego, Stanisława Maczka, Józefa Hallera, Władysława Andersa. Zgłaszały się firmy oraz osoby indywidualne, które ofiarowywały swój wolny czas poświęcając urlopy; na budowę, malowanie, sprzątanie i wszelkie prace konieczne do adaptacji budynków. Zwozili łóżka, biurka, co tylko mogło się przydać. 15 stycznia 1954 r. rozpoczęło działalność Kolegium Bożego Miłosierdzia Divine Mercy-College. Towarzystwo Przyjaciół Polskiego Gimnazjum Księży Marianów wystąpiło z apelem do Rodaków o sumę £6000.

Dwa lata po otwarciu szkoły za cenę £3000 Komitet Pomocy Fawley Court dokupił 20 hektarów przylegającej ziemi i uczynił zapis w księdze wieczystej - iż ta ziemia może jedynie służyć edukacji polskich chłopców .
Właśnie na tej ziemi zostają wybudowane nowe budynki szkolne, i znów Polska Emigracja pokrywa całkowity koszt budowy. Książę Stanisław Radziwiłł funduje kościół - w którego krypcie sam później spoczął. Ks. kardynał Stefan Wyszyński, w orędziu Prymasa Polski na Zjazd Polaków w Fawley Court w 1968 r, dziękuje ks. kardynałowi Karolowi Wojtyle za pobłogosławienie ziemi pod kamień węgielny kościoła Św. Anny w Fawley Court.
Komitet Doraźnej Pomocy oraz Towarzystwo Przyjaciół Fawley Court pokrywa koszty odbudowy pałacu po pożarze, dzięki zbiórkom i apelom.

Ks. Józef Jarzębowski założył także w Fawley Court Muzeum Poloników i Bibliotekę. Dzięki wielkiemu zaufaniu jakim był darzony przez Polaków, Muzeum rozwinęło się do bardzo pokaźnych rozmiarów. Polacy przekazywali swe najcenniejsze pamiątki, wierząc, ze oddają je w zaufane ręce. Przybywały księgozbiory, portrety królów polskich, sztychy, mapy, kolekcja szabli polskich i wiele innych bezcennych eksponatów.
Polscy kolekcjonerzy zbierali po całym świecie cenne pamiątki dla Muzeum i Biblioteki. Obecnie i Muzeum i Biblioteka przewiezione zostały do Ojców Marianów w Licheniu.
Bez dyskusji. Czy Emigracja, która to Muzeum stworzyła wyraziła na to zgodę???
Muzeum zainicjowane przez o. J. Jarzębowskiego jest niewątpliwie częścią Polskiego Dziedzictwa Narodowego Emigracji Niepodległościowej.
Tuż obok kościoła znajduje się grób założyciela Kolegium Bożego Miłosierdzia ks. Józefa Jarzębowskiego. To on wywiózł z Wilna w czasie wojny traktat o Miłosierdziu Bożym bł. Michała Sopocki - spowiednika Św. Siostry Faustyny.

W 1986 roku o.o. Marianie zamknęli szkołę - w trakcie roku szkolnego. Rodzice zostali powiadomieni na dwa tygodnie przed końcem drugiego semestru, że po feriach Wielkanocnych szkoła nie wznawia działalności. Apel o utrzymanie szkoły podpisały wszystkie organizacje emigracyjne z ks. biskupem Szczepanem Wesołym na czele.
Z inicjatywy rodziców, nauczycieli i działaczy emigracyjnych została założona Divine Mercy Educational Trust, fundacja mająca na celu reaktywowanie szkoły. W krótkim czasie zebrała prawie 100 kandydatów z polskich rodzin. Ówczesny Minister Edukacji John Gummer obiecał pomoc. Również angielska lokalna społeczność ofiarowała swą pomoc, między innymi: RT Hon Gorgina Stonor i Lady Hampledon.
Pomimo tych wszystkich wysiłków Marianie pozostali nieugięci.

Ks. Antoni Papużyński i ks. Paweł Socha zaczęli szerzyć kult Miłosierdzia Bożego w Fawley Court. Kult, który był tak drogi ks. Józefowi Jarzębowskiemu.
Budynki szkolne zostały zaadaptowane i powstał Dom Pielgrzyma im. Jana Pawła II. Kościół w którym znajduje się łaskami słynący obraz Jezusa Miłosiernego staje się Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Na ścianach kościoła pojawiają się tabliczki wotywne,w podzięce za otrzymane łaski. Na jednej z nich wygrawerowano : „Dziękuję Miłosierdziu Bożemu za uratowanie Fawley Court .Z.O. ”Umieściła ją Zofja Orłowską po zamknięciu szkoły- wybitny pedagog. Pani Orłowska ,która przyjechała z Meksyku wraz z ojcem Józefem Jarzębowskim, piastowała swoje stanowisko do końca inicjując między innymi apel o zachowanie szkoły do Ojca świętego Jana Pawła.
Przy kościele powstaje kolumbarium.

Z Fawley Court dotychczas korzystają Polskie organizacje, harcerze, szkoły sobotnie, parafie, grupy modlitewne. Polacy wynajmują sale na uroczystości rodzinne, bankiety, bale. Odbywają się stałe rekolekcje dla księży oraz kursy wiedzy religijnej. Są tam organizowane święta Bożego Narodzenia oraz święta Wielkanocne z polskimi tradycjami.

Oo.Marianie podjęli decyzję o sprzedaży Fawley Court za cenę 22 milionów funtów, uważając iż są jedynymi prawowitymi właścicielami majątku. Majątku, który całkowicie zakupili, odrestaurowali i rozbudowali Polacy, polskie organizacje i ich angielscy przyjaciele nie tylko z Anglii ale i z Ameryki, a także organizacje i instytucje angielskie i amerykańskie, chcąc tym samym dać wyraz wdzięczności Polakom za ich heroiczną postawę w II Wojnie Światowej.
Fakt, iż to Marianie zaciągnęli pożyczkę zastawiając Fawley Court w banku nie zaprzecza powyższemu, bo to Polska Emigracja, polskie organizacje i instytucje oraz osoby prywatne spłacały tę pożyczkę, odrestaurowały rozbudowały i utrzymywały poprzez organizowanie apeli, koncertów, bali, loterii fantowych i wszelakiej innej formy zbierania funduszy.

Komitet złożył ofertę dzierżawy z opcją kupna Fawley Court, celem ugodowego załatwienia sprawy. Niemniej jednak uważamy, że wkład Polaków w kupno i utrzymanie FC uzasadnia twierdzenie, że to polskie społeczeństwo emigracyjne jest prawowitym właścicielem Fawley Court . Ono to powierzyło oo. Marianom majątek, który miał służyć młodemu pokoleniu Polaków i Marianie są jedynie powiernikami tegoż majątku, Dlatego też zapisany został warunek darowizny w księdze wieczystej, iż zakupiona ziemia może być tylko używana dla celów edukacyjnych dla polskich chłopców. Ojcowie Marianie, o ile nie znajdują dość sił w swym zgromadzeniu na prowadzenie tego ośrodka duszpasterskiego, powinni przekazać go Polskiej Misji Katolickiej, bądź innemu zgromadzeniu zakonnemu w porozumieniu z Konferencją Episkopatu Polski, czy też organizacji, która podjęła by trud by dalej służył celom, przyświecającym ofiarodawcom, których dary i wysiłki pozwoliły na powstanie i funkcjonowanie FC przez 55 lat.

Nie negujemy wielkiego trudu i wysiłku jaki Ojcowie Marianie włożyli w utrzymanie Fawley Court, doceniamy, dziękujemy. Hasło oo. Marianów brzmi: „Dla Chrystusa i Kościoła”, a służba Chrystusowi to służba Człowiekowi. Tak liczna obecnie młoda polska emigracja potrzebuje właśnie teraz duchowego przywództwa oraz miejsca z którego mogła by być dumna i w którym czułaby się jak na swoim kawałku Polski. A te warunki spełnia Fawley Court . I to nie emocje, ale świadomość tej właśnie potrzeby powoduje reakcje Polaków. To nie emocje, tylko poszukiwanie prawdy, a postawa ojców Marianów może być poczytana za wyraz lekceważenia i całkowitego braku szacunku dla społeczeństwa .
O fakcie sprzedaży Polacy dowiedzieli się z prasy brytyjskiej.

Dzięki Emigracji Niepodległościowej nasza ponad 1000 letnia kultura polska wyszła na Zachód, tu pozostała i znalazła tu godne miejsce. Wierzymy, że nowa emigracja miejsce to umocni pogłębi i rozszerzy. Dlatego też nie należy tego dziedzictwa sprzedawać, rozpraszać, wywozić muzea i biblioteki do różnych, nie wszystkim znanych miejsc.
Dlatego zwracamy się do Wielebnego Ojca Generała z prośbą o pokierowanie sprawami ośrodka Fawley Court, tak by pozostał on nadal miejscem służącym polskiej kulturze i przekazywaniu Polskiego Dziedzictwa Narodowego następnym pokoleniom Polaków.

In Christo.

Dr. Bożena Laskiewicz

Andrzej Zakrzewski

Julitta Nazdrowicz-Woodley
Vice przewodnicząca

Komitet Obrony Dziedzictwa Narodowego Fawley Court

Zjednoczenie Polskie w Wielkiej Brytanii
Stowarzyszenie Polskich Kombatantów w Wielkiej Brytanii
Instytut Polski Akcji Katolickiej
Polski Uniwersytet na Obczyźnie
Polska Macierz Szkolna
Związek Harcerstwa Polskiego
Stowarzyszenie Techników Polskich
Polski Ośrodek Społeczno-Kulturalny
Polska Fundacja Kulturalna
Zjednoczenie Polek na Emigracii
Towarzystwo Pomocy Polakom na Wschodzie
Koło AK Londyn
Stowarzyszenie Poland Street
Polonia Nottingham

Dodatkowa prośba Komitetu. Ponieważ czas naglił nie zdążyliśmy się skontaktować się ze wszystkimi organizacjami . Mamy jednak nadzieję,że po przeczytaniu tekstu pozostałe organizacje dołączą do tego dzieła.

 Komitet Obrony Dziedzictwa Narodowego Fawley Court, , e-mail: savefawley@hotmail.com
netBOX - Systemy internetowe